Τρίτη, 26 Νοεμβρίου 2013

Πλ. Κορνάρου, ὁ Ναός τοῦ Σωτῆρος......


Πλατεία 1955
 Πλατεία 2013 ἴδια γωνία λήψεως

 Πλατεία 1968. Ἡ κατεφάφιση τοῦ ναοῦ















 2013 ἴδια ὀπτική γωνία





















Ἡ Πλατεία Κορνάρου εἶναι ἕνα κομμάτι  τῆς ζωῆς μου. Λίγο πιό πέρα μεγάλωσα. Στήν πολυκατοικία ἀπέναντι ἔχω χρόνια ἰατρεῖο. Ἀπό τόν τρίτο ὅροφο πού εἶναι τήν θωρῶ  κάθε μέρα. Παρελάσεις, διαδηλώσεις, τήν κρήνη Μπέμπο, τῆς Βαλιδέ τό τζαμί, τόν κόσμο νά περνᾶ. Ὁ ἐνετικός ναός τοῦ Σωτῆρος  μέχρι τό 1964 λειτουργοῦσε σάν σχολειό. Ἔτσι τόν πρόβαλα. Στήν γωνία του εἶχε  περίπτερο ὁ κ. Λευτέρης. Αἰωνία του ἡ μνήμη.  Ἀγοράζαμε  'Μικρούς  Ἤρωες' ἀπό δεύτερο χέρι, καί μουρούχια ζεστά σέ χωνάκι πού φούρνιζαν δίπλα. Μύριζε ὁ τόπος . Ἡ χούντα ἐγκρέμισε τήν ἐκκλησία-σχολειό, καί μεγάλωσε τήν πλατεία. Ὁ ἅγιος Μηνᾶς ἐκρύφτηκε. Μά γκρεμίστηκε καί ἡ μνήμη πού κρατᾶ τούς ἀνθρώπους. Οἱ καινούργιοι ἀνυποψίαστοι, πού νά ξέρουν τί χάθηκε. Προχθές στό ἰατρεῖο, βλέποντας τήν πλατεία, ἔδειξα τίς παλιές φωτογραφίας σέ δυό γυναῖκες μεγαλύτερες ἀπό μένα.  Δακρύσανε καί οἱ δύο. Τό σχολειό μου, ψέλλισαν, θαρρεῖς κι'  ἔβλεπαν ἕναν πεθαμένο πού ξανάρθε στήν ζωή.
Ἀλλάζει ἡ πλατεία, ἀλλάζω κι' ἐγώ. Μά, ἡ ζωή τῶν μεγάλων γίνεται πιό δύσκολη,  ἀφοῦ ἔτσι  ἤ ἀλλιῶς λιγοστεύει ἡ μνήμη τους. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου