Πέμπτη, 25 Απριλίου 2019

Μέγα Εὐχέλαιον, ἅγιος Ματθαῖος Σιναϊτῶν...









Αὐτός καί τό Ἔλαιον τοῦτο σύνταξον  
εἰς ἴασιν τοῖς ἐξ αὐτοῦ χριομένοις, 
εἰς ἀπαλλαγήν πάσης νόσου...
 ὁ μόνος ψυχῶν τε καί σωμάτων Ἰατρός, 
ἁγίασον πάντας ἡμᾶς...
















Κυριακή, 31 Μαρτίου 2019

Κυριακή Σταυροπροσκυνήσεως, Ἅγιος Ματθαῖος Σιναϊτῶν






Ὁρῶσά σε ἡ Κτίσις ἅπασα 
ἐπὶ σταυροῦ γυμνὸν κρεμάμενον 
τὸν Δημιουργὸν καὶ κτίστην τῶν ἁπάντων 
ἠλλοιοῦτο φόβῳ, καὶ ἐπωδύρετο, 
ὁ ἥλιος δὲ τὸ φῶς συνέστειλε, 
καὶ ἡ γῆ ἐκυμαίνετο, 
πέτραι δὲ ἐσχίζοντο 
καὶ ναοῦ φαιδρότης διερρήγνυτο, 
νεκροὶ ἐξανίσταντο ἐκ μνημάτων 
καὶ Ἀγγέλων αἱ δυνάμεις ἐξίσταντο λέγουσαι· 
Ὢ τοῦ θαύματος! 
ὁ Κριτὴς κρίνεται, 
καὶ πάσχει θέλων διὰ τὴν τοῦ Κόσμου 
σωτηρίαν καὶ ἀνάπλασιν. 

Δοξαστικό Μεγάλου Ἐσπερινοῦ







Σάββατο, 2 Μαρτίου 2019

Τῼ ΣΑΒΒΑΤῼ ΠΡΟ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ (ΤΩΝ ΨΥΧΩΝ)

Ἱ. Μ. Ἁγίου Γεωργίου, Γοργολαϊνη




Θρηνῶ καὶ ὀδύρομαι, ὅταν ἐννοήσω τὸν θάνατον, 
καὶ ἴδω ἐν τοῖς τάφοις κειμένην τὴν κατ' εἰκόνα Θεοῦ, 
πλασθεῖσαν ἡμῖν ὡραιότητα, ἄμορφον, 
ἄδοξον, μὴ ἔχουσαν εἶδος. 
Ὢ τοῦ θαύματος! τί τὸ περὶ ἡμᾶς, τοῦτο γέγονε μυστήριον; 
Πῶς παρεδόθημεν τῇ φθορᾷ; πῶς συνεζεύχθημεν τῷ θανάτῳ; 
Ὄντως Θεοῦ προστάξει, ὡς γέγραπται, 
τοῦ παρέχοντος τοῖς μεταστᾶσι τὴν ἀνάπαυσιν. 





Παρασκευή, 1 Φεβρουαρίου 2019

Πέμπτη, 24 Ιανουαρίου 2019

Ἀλήθειες...






Ἔλεγε ὁ φίλος μου ὁ Γαβρίλης, ὁ μοναχός· 
Γιάννη, σά δέν μπορεῖς,
 νά κάνεις ἕνα φαγητό πού σ' ἀρέσει
νά πίνεις ἕνα ποτήρι κρασί, 
τόν σταυρό σου
 καί νά κοιμᾶσαι.




Δευτέρα, 31 Δεκεμβρίου 2018

Μνήμη Ἀνδρέα Σαββάκη...







ρωτᾶς πώς τά ἡμέτερα. Καί λίαν πικρῶς. Βασίλειον οὐκ ἔχω, Καισάριον οὐκ ἔχω, τόν πνευματικόν ἀδερφόν καί τόν σωματικόν. "Ὁ πατήρ μου καί ἡ μήτηρ μου ἐγκατέλειπόν με", μετά τοῦ Δαβίδ φθέγγομαι. Τά τοῦ σώματος πονηρῶς ἔχει, τό γῆρας ὑπέρ κεφαλῆς, φροντίδων ἐπιπλοκαί, πραγμάτων ἐπιδρομαί καί τῶν φίλων ἄπιστα, τά τῆς ἑκκλησίας ἀποίμαντα. Ἔρρει τά καλά, γυμνά τά κακά, ὁ πλοῦς ἐν νυχτί, πυρσός οὐδαμοῦ, Χριστός καθεύδει. Τί χρή παθεῖν ; Μία μοι τῶν κακῶν λύσις, ὁ θάνατος. Καί τά ἐκεῖθεν μοι φοβερά, τοῖς ἐντεῦθεν τεκμαιρομένῳ.

                                                                                                            Γρηγόριος Θεολόγος


Ἐκοιμήθη ἀνήμερα τῆς συνάξεως τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, τήν ἄφατη τρυφερότητα, τήν μόνη παραμυθία του ὡς ἔλεγε, ὀ φίλος μου Ἀνδρέας.






Δευτέρα, 24 Δεκεμβρίου 2018

Χριστός γεννᾶται, Μεγάλες Ὥρες Χριστουγέννων, Ψαλμός 44ος






    Ψαλμὸς  44ος 

2. Ἐξηρεύξατο ἡ καρδία μου λόγον ἀγαθόν, 
λέγω ἐγὼ τὰ ἔργα μου τῷ βασιλεῖ, 
ἡ γλῶσσά μου κάλαμος γραμματέως ὀξυγράφου. 
3. ὡραῖος κάλλει παρὰ τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων, 
ἐξεχύθη χάρις ἐν χείλεσί σου· 
διὰ τοῦτο εὐλόγησέ σε ὁ Θεὸς εἰς τὸν αἰῶνα. 
4. περίζωσαι τὴν ρομφαίαν σου ἐπὶ τὸν μηρόν σου, δυνατέ, 
τῇ ὡραιότητί σου καὶ τῷ κάλλει σου
5. καὶ ἔντεινον καὶ κατευοδοῦ καὶ βασίλευε 
ἕνεκεν ἀληθείας καὶ πρᾳότητος καὶ δικαιοσύνης, 
καὶ ὁδηγήσει σε θαυμαστῶς ἡ δεξιά σου. 
6. τὰ βέλη σου ἠκονημένα, δυνατέ —λαοὶ ὑποκάτω σου πεσοῦνται 
ἐν καρδίᾳ τῶν ἐχθρῶν τοῦ βασιλέως. 
7.  ὁ θρόνος σου, ὁ Θεός, εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος, 
ράβδος εὐθύτητος ἡ ῥάβδος τῆς βασιλείας σου. 
8. ἠγάπησας δικαιοσύνην καὶ ἐμίσησας ἀνομίαν· 
διὰ τοῦτο ἔχρισέ σε ὁ Θεὸς ὁ Θεός σου 
ἔλαιον ἀγαλλιάσεως παρὰ τοὺς μετόχους σου. 
9. σμύρνα καὶ στακτὴ καὶ κασσία ἀπὸ τῶν ἱματίων σου 
ἀπὸ βάρεων ἐλεφαντίνων, ἐξ ὧν εὔφρανάν σε. 
10. θυγατέρας βασιλέων ἐν τῇ τιμῇ σου· 
παρέστη ἡ βασίλισσα ἐκ δεξιῶν σου 
ἐν ἱματισμῷ διαχρύσῳ περιβεβλημένη, πεποικιλμένη. 
11. ἄκουσον, θύγατερ, καὶ ἴδε καὶ κλῖνον τὸ οὖς σου 
καὶ ἐπιλάθου τοῦ λαοῦ σου καὶ τοῦ οἴκου τοῦ πατρός σου· 
12. καὶ ἐπιθυμήσει ὁ βασιλεὺς τοῦ κάλλους σου, 
ὅτι αὐτός ἐστι Κύριός σου, 
13. καὶ προσκυνήσεις αὐτῷ. 
καὶ θυγάτηρ Τύρου ἐν δώροις· 
τὸ πρόσωπόν σου λιτανεύσουσιν οἱ πλούσιοι τοῦ λαοῦ. 
14. πᾶσα ἡ δόξα τῆς θυγατρὸς τοῦ βασιλέως ἔσωθεν, 
ἐν κροσσωτοῖς χρυσοῖς περιβεβλημένη, πεποικιλμένη. 
15. ἀπενεχθήσονται τῷ βασιλεῖ παρθένοι ὀπίσω αὐτῆς, 
αἱ πλησίον αὐτῆς ἀπενεχθήσονταί σοι· 
16. ἀπενεχθήσονται ἐν εὐφροσύνῃ καὶ ἀγαλλιάσει, 
ἀχθήσονται εἰς ναὸν βασιλέως. 
17. ἀντὶ τῶν πατέρων σου ἐγενήθησαν υἱοί σου· 
καταστήσεις αὐτοὺς ἄρχοντας ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν. 
18. μνησθήσομαι τοῦ ὀνόματός σου ἐν πάσῃ γενεᾷ καὶ γενεᾷ· 
διὰ τοῦτο λαοὶ ἐξομολογήσονταί σοι 
εἰς τὸν αἰῶνα καὶ εἰς τὸν αἰῶνα τοῦ αἰῶνος.


 Μεταγραφή

Λόγος καλός ξεπήδηξε ἀπό τά σώψυχά μου,
γι' αὐτό τά ἔργα πού ΄καμα θά πῶ στόν βασιλιά μου,
πένα γραφιά καλλίγραφου θά γίνει ἡ ἐμιλιά μου.
3. Τό κάλλος σου κι ἡ ὀμορφιά ταίρι στή γῆ δέν ἔχει,
ξεχύλισε κι ἡ χάρις σου κι ἀπό τά χείλη τρέχει·
γι’ αὐτό σ’ εὐλόησε ὁ Θεός καί σέ ὑμνοῦν αἰώνια.
4. Ζώσου ρομφαία στό μερί νά δοῦν τήν ἀντριγειά σου,
τήν ὀμορφιά σου, δυνατέ, τό κάλλος στή θωριά σου.
5. Τρανός νά γίνεις κι ὡς ποθεῖς ζῆσε νά βασιλεύεις,
γιατί ΄σαι δίκαιος κριτής κι ὡς πράος δέν λαθεύεις,
ἡ δύναμή σου ἄς σ' ὁδηγεῖ νά δοῦν πώς θριαμβεύεις.
6. Τ' ἀκονισμένα βέλη σου, τρανέ, λαούς θά σκύψουν,
καί τῶν ἐχθρῶν τοῦ βασιλιά τό κράτος θ' ἀφανίσουν.
7. Ἡ βασιλεία σου, Θεέ, αἰῶνες ἄς βαστήξει,
μά καί τό σκῆπτρο πού κρατεῖς τό δίκιο  θά στηρίξει.
8. Ἀγάπησες τόν δίκαιο κι ἐμίσησες τσ' ἀνόμους·
γιά τοῦτο σ' ἔχρισε ὁ Θεός, ὁ Θιός σου, βασιλέα,
ἐσένα μόνο ἐμύρωσε ἀπ' ὅλη τήν παρέα.
9. Σμύρνα, κασσία καί στακτή τά ροῦχα σου μυρίζουν,
μόσχους καί στά παλάτια σου γιά νά χαρεῖς σκορπίζουν.
10. Τιμή ‘ναι γιά τόν θρόνο σου οἱ κόρες βασιλιάδων·
δεξά σου ἡ βασίλισσα στέκει χρυσοντυμένη,
κάπα φορεῖ, τήν πλουμιστή, ζαφείρια στολισμένη.
11. Ἄκουσε θυγατέρα μου, σκῦψε καλά τ΄ αὐτί σου,
λησμόνησε τό ἔθνος σου, τ' ἀδέρφια, τούς γονεῖς σου· 
12. καί θά ΄ρεχτεῖ ὁ βασιλιᾶς τό κάλλος τσ’ ὀμορφιᾶς σου,
  Κύριός σου εἶν' αὐτός, ὁ ρήγας τσ' ἀφεντιᾶς σου,
13. μόνον αὐτόν νά προσκυνᾶς καί ν' ἀγαπᾶ ἡ καρδιά σου.
Τῆς Τύρου, οἱ θυγατέρες της, μέ δῶρα θά φανοῦνε·
ἐσένα οἱ πλοῦσοι τοῦ λαοῦ μέ σέβας θά τιμοῦνε.
14. Ἡ νύφη, κόρη βασιλιά, τήν δόξα της τήν κρύβει,
γιατί φορεῖ ροῦχα χρυσᾶ μέ κρόσσα καί κεντήδι.
15. Στόν βασιλιά τήν φέρνουνε κι οἱ κόρες ἀκλουθοῦνε,
ἡ μάνα κι ὁ πατέρας της σ' ἐσέ τήν ὁδηγοῦνε·
16. Σ' ἐσένα θά τήν δώσουνε κι ἔχουν χαρά μεγάλη,
στοῦ βασιλιά τά μέγαρα φτάνουν νά μποῦν ὁμάδι.
17. Ἀντίς γιά τούς γονέους σου γεννήθηκαν οἱ γιοί σου·
καί θά τσ' ὁρίσεις ἄρχοντες τή γῆ νά κυβερνήσουν.
18. Καί στήν καρδιά μά καί στόν νοῦ ἐσένα θά ΄χω πάντα·
γι' αὐτό τά ἔθνη κι οἱ λαοί αἰώνια θά σ' ὑμνοῦνε,
κι ὥστε νά ζεῖ θνητός στή γῆ ἐσένα θά ὑμνοῦνε.





Σάββατο, 3 Νοεμβρίου 2018

Ἡμερολόγια...








Καράβι  νοιώθω πού ταξιδεύει. 

Καί κρατῶ τό ἡμερολόγιό του 

θαρρεῖς κι εἶμαι ὁ γραμματικός 

ἤ ὁ καπέτανιος πού πρέπει νά τό γράφει. 

Γιατί, κάποτε θά μοῦ ζητήξουνε λογαριασμό 

καί θά τούς δείξω ἐτοῦτες τίς σελίδες 

νά δοῦνε ἄν ἔκλεψα, 

ἄν προσπάθησα νά φἐρω τό καράβι 

στό λιμάνι πού μοῦ ΄χανε παραγγείλει. 

Μά κι ἄν δέν φτάξει στό λιμάνι, 

θά τό βροῦν σέ κάποιο μπουκάλι 

πού ταξίδεψε στή θάλασσα 

καί βγῆκε ὅπου ἤθελε ὁ Θεός. 
.................................................

Δέν γνωρίζω πόσο θ' ἀξίζει ὅτι ἔζησα, 
μά θαρρῶ πώς εἶναι λίγες οἱ λέξεις νά περιγράψουν 
ὅτι εἶδα καί μύριζα, ὅτι ἄγγιξα κι ἄκουσα τότες πού θά κριθῶ. 

Παρασκευή 8 Ἰουνίου 2007



Τετάρτη, 17 Οκτωβρίου 2018

Ψαλμός 41ος






ΨΑΛΜΟΣ 41ος

2 .Ὅν τρόπον ἐπιποθεῖ ἡ ἔλαφος ἐπὶ τὰς πηγὰς τῶν ὑδάτων, 
οὕτως ἐπιποθεῖ ἡ ψυχή μου πρός σέ, ὁ Θεός. 
3. ἐδίψησεν ἡ ψυχή μου πρὸς τὸν Θεὸν τὸν ζῶντα· 
πότε ἥξω καὶ ὀφθήσομαι τῷ προσώπῳ τοῦ Θεοῦ; 
4. ἐγενήθη τὰ δάκρυά μου ἐμοὶ ἄρτος ἡμέρας καὶ νυκτὸς 
ἐν τῷ λέγεσθαί μοι καθ᾿ ἑκάστην ἡμέραν· ποῦ ἐστιν ὁ Θεός σου; 
5. ταῦτα ἐμνήσθην καὶ ἐξέχεα ἐπ᾿ ἐμὲ τὴν ψυχήν μου, 
ὅτι διελεύσομαι ἐν τόπῳ σκηνῆς θαυμαστῆς ἕως τοῦ οἴκου τοῦ Θεοῦ 
ἐν φωνῇ ἀγαλλιάσεως καὶ ἐξομολογήσεως ἤχου ἑορτάζοντος. 
6. ἱνατί περίλυπος εἶ, ἡ ψυχή μου, 
καὶ ἱνατί συνταράσσεις με; 
ἔλπισον ἐπὶ τὸν Θεόν, ὅτι ἐξομολογήσομαι αὐτῷ· 
σωτήριον τοῦ προσώπου μου καὶ ὁ Θεός μου. 
7. πρὸς ἐμαυτὸν ἡ ψυχή μου ἐταράχθη· 
διὰ τοῦτο μνησθήσομαί σου ἐκ γῆς ᾿Ιορδάνου 
καὶ ᾿Ερμωνιείμ, ἀπὸ ὄρους μικροῦ. 
8. ἄβυσσος ἄβυσσον ἐπικαλεῖται 
εἰς φωνὴν τῶν καταῤῥακτῶν σου, 
πάντες οἱ μετεωρισμοί σου καὶ τὰ κύματά σου ἐπ᾿ ἐμὲ διῆλθον. 
9. ἡμέρας ἐντελεῖται Κύριος τὸ ἔλεος αὐτοῦ, 
καὶ νυκτὸς ᾠδὴ αὐτῷ παρ᾿ ἐμοί, 
προσευχὴ τῷ Θεῷ τῆς ζωῆς μου. 
10. ἐρῶ τῷ Θεῷ· ἀντιλήπτωρ μου εἶ· 
διατί μου ἐπελάθου; 
καὶ ἱνατί σκυθρωπάζων πορεύομαι ἐν τῷ ἐκθλίβειν τὸν ἐχθρόν μου; 
11. ἐν τῷ καταθλᾶσθαι τὰ ὀστᾶ μου ὠνείδιζόν με οἱ ἐχθροί μου, 
ἐν τῷ λέγειν αὐτούς μοι καθ᾿ ἑκάστην ἡμέραν· Ποῦ ἐστιν ὁ Θεός σου; 
12 ἱνατί περίλυπος εἶ, ἡ ψυχή μου; 
καὶ ἱνατί συνταράσσεις με; 
ἔλπισον ἐπὶ τὸν Θεόν, ὅτι ἐξομολογήσομαι αὐτῷ· 
σωτήριον τοῦ προσώπου μου καὶ ὁ Θεός μου.

Μεταγραφή


πως ἡ ἔλαφος ζητᾶ πηγές νά ξεδιψάσει,
καί ἡ ψυχή σου σέ ποθεῖ κι ὁρμᾶ νά σέ χορτάσει.
3. Τόν Θιό τόν ζώντα ἀναζητᾶ γιά νά τηνέ δροσίσει·
πότε θά φτάξω νά τόν δῶ, πότε θά μέ ξανοίξει ;
4. Τά δάκρυα μου ἀντίς ψωμί μερονυχτίς μέ θρέφουν·
πού ΄ναι ὁ Θεός σου ; μέ ρωτοῦν τά μάτια καθώς τρέχουν.
5. Θυμοῦμαι τα κι ὀδύρομαι κι ὅμως παρηγοριοῦμαι,
γιατί στόν θαυμαστό ναό, τοῦ Θιοῦ, θά ξαναρθοῦμε
καί μέ ψαλτήρια κι ἄσματα θά τόν δοξολογοῦμε.
6. Γιάντα, ψυχή μου, ὀδύρεσαι, γιάντά 'σαι λυπημένη ;
γιάντα μέ δέρνεις ὡς δεντρί κι εἶσαι φουρτουνιασμένη ;
Πρόσμενε πάντα τόν Θεό, κι ἐγώ θά τόν δοξάσω·
τόν Θιό μου, τόν σωτήρα μου, δέν θά τόνε ξεχάσω.
7. Ὡς εἶδα τήν κατάντια μου ταράχτηκε ἡ ψυχή μου·
γιατί θυμοῦμαι καί θρηνῶ τή γῆ τοῦ Ἰορδάνη,
τό βουναλάκι, τό Ἑρμών, στά χαμηλά πού φτάνει.
8. Θλίψη μου, θλίψη τσ' ἀκλουθεῖ, κι αὐτές ἄλλες γεννοῦνε,
κι ὅπως οἱ καταρράκτες σου κι οἱ θρῆνοι μου γροικοῦνται,
κύματα κι οἱ φουρτοῦνες σου κι ἀπάνω μου ξεσποῦνε.
9. Ὅμως μιά μέρα ὁ Θεός θά ΄ρθεῖ νά μ’ ἐλεήσει,
νύχτα, πού θά τόνε ὑμνῶ καί θά ΄χω ξαγρυπνήσει,
τῆς ὕπαρξής μου ὁ Θεός τόν πόνο θά γροικίσει.
10. Τότες θά πῶ στόν Κύριο· προστάτης μου ἐσύ ΄σαι·
γιάντα δέν μέ θυμᾶσαι πιά ; γιάντα στενοχωριοῦμαι
καί ζῶ κι ἀφήνεις τούς ἐχθρούς νά μέ καταφρονοῦνε ;
11. Πού βλέπανε τά χάλια μου καί μέ περιγελοῦσαν,
κι ὁλημερίς μοῦ λέγανε καί μέ περιφρονοῦσαν·
πές μας το, νά τό μάθωμε, ποῦ εἶναι ὁ Θεός σου;
12. Γιάντα, ψυχή μου, ὀδύρεσαι, γιάντά 'σαι λυπημένη ;
κι ὡς τό δεντρί ταράσσεσαι ἀέρας πού τό δέρνει ;
Πρόσμενε πάντα τόν Θεό, κι ἐγώ θά τόν ὑμνήσω·
τόν Θιό μου, τόν σωτήρα μου, θά τόν δοξολογήσω.






Τετάρτη, 10 Οκτωβρίου 2018

Τό Μαρινιώ τοῦ Λεωνίδι...









"Ὅπου μέ βάλετε θέλω νά ΄ναι καθαρά. Κι ἕνα μπουκάλι νερό θέλω" παράγγειλε ἡ ἀρχόντισσα τῆς ζωῆς , τό Μαρινιώ τοῦ Λεωνίδι, στό γιό της. Κι ἐκεῖνος τῆς ἄσπρισε καί τῆς ζωγράφισε τό τελευταῖο σπίτι καί τῆς γέμισε μπουκάλι μέ νερό, θυμιατό καί λιβάνι νά θυμιατίζει, λάδι ν' ἀνάφτει τό καντήλι, ἕνα κερί νά φέγγει, στάρι σά θά πεινάσει, ἅπλωσε φασκομηλιές νά μυρίζει κι ἔβαλε μιά πέτρα στή γωνιά νά μήν ξεχάσει τόν τόπο της. Ὅλα ἀναστάσιμα. Ἐκοιμήθη εἰρηνικά, ἀνεπαίσχυντα, γερασμένη. Σήμερο, τ' ἁγίου Εὐλαμπίου, ξοδιάστηκε στό Μοχό, τό χωριό της. Αἰωνία της ἡ μνήμη.




http://froudarakis1.blogspot.com/2017/09/blog-post.html







Δευτέρα, 1 Οκτωβρίου 2018

Ἀμνισσός, 1.10.2018






Νά μή λυπᾶσαι πού πέφτουν τά φύλλα φθινόπωρο.
Ἡ δική σου τρυφερότητα θά τά φέρει καί πάλι στά δέντρα.
Δάκρυα μή χαλνᾶς· ὅλοι ἀνήκουμε στήν Ἀνάσταση.

Νίκος Καροῦζος


* Στόν φίλο μου, 
τόν Γιώργη τόν Σιδερῆ








Τετάρτη, 26 Σεπτεμβρίου 2018

26 Σεπτεμβρίου, Μετάσταση ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου.






Ἑόρταζε τό μοναστήρι
στίς ἐσχατιές τῆς Κρήτης.
Μεγάλη σχόλη.
Τήν ἀνάσταση θύμιζε.
Καί κάνανε λιτανεία,
ἀνεμίζανε τή σημαία,
κτυπούσανε τά σήμαντρα
νά ξυπνήσουνε κι οἱ πεθαμένοι. 
Τόν Θεό δοξάζανε τόν Μέγα
κι εἶχε χαρά ὁ κόσμος
ἀπό τή λευτεριά τους.








Τρίτη, 25 Σεπτεμβρίου 2018

Μνήμη π. Θεοδώρου, Πρ. Ἠλίας 2008...






Ὁ ἅγιος πού λατρεύω ἐγώ εἶν' ἕνας ἐρημίτης
κι ἅγιασε στ' ἄγρια βουνά καί στσί σπηλιές τῆς Κρήτης.
Ὁ ἅγιοςπού λατρεύω ΄γώ ζεῖ στ' ἄγρια μετόχια
καί ξέρει ἀπό στεναγμούς κι ἀπό μεγάλη φτώχια.
Οἱ ἅγιοι πού λατρεύω ΄γώ δέν ἔχουνε ἐνορίες
στά ρημοξωμονάστηρα κάνουν τίς λειτουργίες
Οἱ ἅγιοιπού λατρεύω ΄γώ, Θέ μου φτωχοί ἁποῦ ναι,
ψαλτάδες ἔχουν τά πουλιά ἐκεῖ πού λειτουργοῦνε.
Οἱ ἅγιοι ΄γώ πού προσκυνῶ φτωχοί ΄ναι σάν κι ἐμένα
κι εἶχαν κι αὐτοί τά βάσανα ἁπού  ΄χω περασμένα.
Γι΄ αὐτό δικό ΄ντως μ' ἔχουνε καί φίλο ΄ντως μεγάλο
κι ὑπομονή μοῦ δίνουνε, δέν ἔχουν τίποτα ἄλλο.


Κ. Φραγκούλης 1992





Δευτέρα, 17 Σεπτεμβρίου 2018

Ἁγίας Σοφίας καί τῶν θυγατέρων αὐτῆς...









Εἶχε κρυμμένο μέσα του τό ὄνειρο· κάποτε, ἄν θά τό μποροῦσε, νά εἶχε, νά ἔφτιαχνε μέσα στό λιόφυτο, μέσα στό ἀμπέλι ἕνα μικρό σπίτι, ἕνα μικρό ξωκκλήσι γιά νά φωλιάζουν σ' αὐτά - ὅταν τήν ἄνοιξη θά ἔρχονται - τά χελιδόνια· καί ἕνα ξύλινο βαρκάκι - Σοφία θά τό ὀνόμαζε - νά βγαίνει μαζί του στό πέλαγο ὅταν νυχτώνει· κεῖνα τά βράδια πού πάνω του θά φεγγοβολεῖ τό φεγγαράκι. 

(Φίλιππος Γιανναδάκης)


Εἰς μνήμην Νικολάου Γιανναδάκη καί τῆς μητρός τους Σοφίας... 
















Δευτέρα, 10 Σεπτεμβρίου 2018

Ψαλμοί του Δαβίδ...






Ψαλμος 142 ος

 ΚΥΡΙΕ, εἰσάκουσον τῆς προσευχῆς μου, 
ἐνώτισαι τὴν δέησίν μου ἐν τῇ ἀληθείᾳ σου, 
εἰσάκουσόν μου ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου· 
2 καὶ μὴ εἰσέλθῃς εἰς κρίσιν μετὰ τοῦ δούλου σου, 
ὅτι οὐ δικαιωθήσεται ἐνώπιόν σου πᾶς ζῶν. 
3 ὅτι κατεδίωξεν ὁ ἐχθρὸς τὴν ψυχήν μου, ἐταπείνωσεν εἰς γῆν τὴν ζωήν μου, 
ἐκάθισέ με ἐν σκοτεινοῖς ὡς νεκροὺς αἰῶνος· 
4 καὶ ἠκηδίασεν ἐπ᾿ ἐμὲ τὸ πνεῦμά μου, 
ἐν ἐμοὶ ἐταράχθη ἡ καρδία μου. 
5 ἐμνήσθην ἡμερῶν ἀρχαίων, ἐμελέτησα ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις σου, 
ἐν ποιήμασι τῶν χειρῶν σου ἐμελέτων. 
6 διεπέτασα πρὸς σὲ τὰς χεῖράς μου, 
ἡ ψυχή μου ὡς γῆ ἄνυδρός σοι. 
(διάψαλμα). 
7 ταχὺ εἰσάκουσόν μου, Κύριε, ἐξέλιπε τὸ πνεῦμά μου· 
μὴ ἀποστρέψῃς τὸ πρόσωπόν σου ἀπ᾿ ἐμοῦ, 
καὶ ὁμοιωθήσομαι τοῖς καταβαίνουσιν εἰς λάκκον. 
8 ἀκουστὸν ποίησόν μοι τὸ πρωΐ τὸ ἔλεός σου, ὅτι ἐπὶ σοὶ ἤλπισα· 
γνώρισόν μοι, Κύριε, ὁδόν, ἐν ᾗ πορεύσομαι, 
ὅτι πρὸς σὲ ἦρα τὴν ψυχήν μου· 
9 ἐξελοῦ με ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου, Κύριε, 
ὅτι πρὸς σὲ κατέφυγον. 
10 δίδαξόν με τοῦ ποιεῖν τὸ θέλημά σου, ὅτι σὺ εἶ ὁ Θεός μου· 
τὸ πνεῦμά σου τὸ ἀγαθὸν ὁδηγήσει με ἐν γῇ εὐθείᾳ. 
11 ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου, Κύριε, ζήσεις με, 
ἐν τῇ δικαιοσύνῃ σου ἐξάξεις ἐκ θλίψεως τὴν ψυχήν μου· 
12 καὶ ἐν τῷ ἐλέει σου ἐξολοθρεύσεις τοὺς ἐχθρούς μου 
καὶ ἀπολεῖς πάντας τοὺς θλίβοντας τὴν ψυχήν μου, 
ὅτι ἐγὼ δοῦλός σού εἰμι.


Κύριε, καλοδέξου την σά θές τήν προσευχή μου,
ν' ἀποκριθεῖς ὡς μπιστικός σέ κάθε δέησή μου,
ἀπάντησή σου καρτερῶ δίκαιος καθώς εἶσαι.
2. Μή μπεῖς σέ κρίση μετά 'μέ, δικός σου δοῦλος εἶμαι,
γιατί σά κρίνεις ζωντανούς ὅλοι τους φταῖχτες εἶναι.
3. Γιατί μέ 'πόδιωξε ὁ ἐχθρός καί μ' ἔχει ταπεινώσει,
κι ὡς τούς νεκρούς στά τάρταρα θέλει νά μέ 'ποδώσει.
4. Θλίβομαι καί λιγοψυχῶ καί δέν τά καταφέρνω,
καί συνταράζεται ἡ καρδιά κι ἀπό τό ρίγος τρέμω.
5. Ἀνιστοροῦμαι τά παλιά σά σοῦ θωρῶ τά ἔργα,
τά χέρια σου ἐμελέτουνα πῶς τά ΄χουν καμωμένα.
6. Ὑψώνω σου τά χέρια μου σέ κάθε δέησή μου,
ὅπως ἡ γῆς ἡ ἄνυδρη σ' ἀναζητᾶ ἡ ψυχή μου.
Διάψαλμα
7. Ὁγλήγορα ἀποκρίσου μου, χάνεται ἡ πνοή μου·
τά μάτια τοῦ προσώπου σου ἀλλοῦ νά μή κοιτοῦνε,
γιατί θά μοιάσω μέ νεκρούς σέ λάκκο πού πετοῦνε.
8. Ἐλέησέ με ἀπ΄ τό πρωί γιατί σ' ἐσένα ἐλπίζω·
Φανέρωσέ μου τό στρατί πού πρέπει νά βαδίζω,
γιατί ἐσύ 'σαι μπιστικός κι ὁπίσω σου προστρέχω·
9. Ἀπό τσ' ἐχθρούς μου σῶσε με, ἄλλον Θεό δέν ἔχω.
10. Τό θέλημά σου μάθε μου γιατί ΄σαι ὁ Θεός μου·
τό πνεῦμα σου τό ἀγαθό σωστά ἄς μ' ὁδηγήσει.
11. Κύριε, ὡς φιλάνθρωπος ἔλα καί γλύτωσέ με,
κι ὡς δίκαιος τίς θλίψεις μου διῶξε καί λύτρωσέ με·
12. Ἐσύ πού πάντα μ' ἐλεεῖς τσ' ἐχθρούς μου θ' ἀφανίσεις,
κι ὅσους μέ θλίβουν θά τούς βρεῖς καί θά τούς ξεκληρίσεις,
γιατί ἐγώ 'μαι δοῦλος σου κι αἰώνια μπιστικός σου.