Πέμπτη, 17 Ιουλίου 2014

Εἰς μνημόσυνον τῆς Κατερίνας τῶν Σφαγείων...





Γιάννη, ἔλα νά σοῦ πῶ, ἔλα νά σοῦ πῶ, μοῦ φώναξε μόλις μέ εἶδε νά μπαίνω στόν θάλαμο τοῦ νοσοκομείου πού μαρτυροῦσε. Ἐσίμωσα δίπλα της. Τί  'ναι Κατερίνα ;    Ἔμπαινα στό χειρουργεῖο καί στήν πόρτα ἀπ' ἔξω, ἐκεῖ πού ἤμουνα στό φορεῖο ἦρθε ἕνας γέρος  μέ στολή καί μέ χάϊδεψε, καί μοῦ λέει.Μή φοβᾶσαι Κατερίνα. Ποιός εἶσαι τονέ ρωτῶ. Ὁ Ἅγιος Νικόλαος μοῦ λέει. Κι' ἤτανε κοντά μου  ὅλη τήν ὦρα στό χειρουργεῖο καί δέν φοβήθηκα καθόλου. Ξύπνια Γιάννη τόν εἶδα, ὄχι κοιμισμένη. Καί πῶς ἤτανε ὁ ἅγιος, τηνέ ρωρῶ. Καί ἀρχίζει ἡ Κατερίνα, ὁ λόγος της δέν εἶχε περισσότερες ἀπό πεντακόσιες λέξεις, νά μοῦ περιγράφει τόν ἅγιο. Μιά περιγραφή συγκλονιστική, πού εὐτυχῶς κρατοῦσα τήν κάμερα καί ὑπάρχει ἀκριβῶς ἡ ἀφήγησή της. 
Μεγαλύτερο ἰσόβιο μαρτύριο δέν ἔχω δεῖ σέ ἄνθρωπο. Καί ἐπειδή ὁ Θεός εἶναι δίκαιος θά τῆς ἀνταποδώσει ἀνάλογα. Ἡ Κατερίνα ἦταν 58 χρονῶν, μά ἔζησε ζωή χιλίων. Ἐκοιμήθει 4 τό ἀπόγευμα, σήμερο τῆς ἁγίας Μαρίνας. Αἰωνία της  μνήμη.






Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου