Τρίτη, 10 Ιανουαρίου 2017

Ψαλτήρι....







































Ρῦσαί με, ὅτι πτωχός καί πένης εἰμί ἐγώ,
καί ἡ καρδία μου τετάρακται ἐντός μου.
ὡσεί σκιά ἐν τῷ ἐκλῖναι αὐτήν ἀντανῃρέθην,
ἐξετινάχθην ὡσεί ἀκρίδες.
τά γόνατά μου ἠσθένησαν ἀπό νηστείας,
καί ἡ σάρξ μου ἠλλοιώθη δι' ἔλαιον

Σῶσε με, πού ΄μαι ἔρημος ἐδά στά γερατειά μου
καί δέν μερώνει ἡ καρδιά καί ΄σκεῖ τά σωθικά μου.
Μοιάζω σκιᾶς πού χάνεται κάθε πού θά βραδιάσει,
ἀκρίδας πού τοῦ ἄνεμου φυσά τήν ξετινάσσει.
Τά γόνατα δέν μέ βαστοῦν κι ἡ πείνα τά λυγίζει,
κι ἡ σάρκα μου ἀλάδωτη γέρου θωριά θυμίζει.


                                                                                  Ψαλμ. 108.22-24




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου