Σάββατο, 29 Μαΐου 2021

+ Γιώργης Δ. Σιδερής 1948-2021(29-5)


Ἀπό τά πέντε ποιήματα

Νά πέσει φῶς ραφαηλιτικό στά μαλλάκια σου
Καί νά μή γνωρίζω ἄν εἶσαι γιός μου
Κόρη ἤ φάσμα τοῦ ὕπνου μαγικό.

Περιρρέουσα ὀμορφιά ὁμίλησέ μου
Κι ἄς πάει στά κομμάτια τό σῶμα.

ΛΥΜΕΩΝ ΙΙΙ

Δέν εἶχα τίποτα τριγύρω
Μόνο ἡ σάρκα μου ἦταν ἐκεῖ
Κι ἔπεσα καί προσευχόμουν σύγκορμος
Σ' ἔγδερνα κι ἐγδερνόμουν χρόνε ψεύτη
Ὥσπου κατέβηκε ὁ Θεός καί μᾶς σήκωσε
ἕτοιμο κρέας πιά.
Τό χάραμα μᾶς κρέμασε στά τσιγκέλια καί περιμέναμε
ν' ἀνοίξει ἡ ἀγορά.

Ὁ Ἀγέρας εἶναι προσευχή κι ἡ προσευχή μιά ἀνάσα
Γιά ὅλου τοῦ κόσμου τίς κραυγές πού πᾶνε στό χαμό
Παντάνασσα μᾶς καρτερεῖ γλυκύτατη Πατρίδα
Κι ἄς πέσαν οἱ καλύτεροι στόν πιό βαθύ γκρεμνό.

 Τό χαμαί

Γ.Δ. ΣΙΔΕΡΗΣ
Ἐκδ. Καστανιώτη 1992



Θυμᾶμαι τό προηγούμενο λεπτό

Μένω στή μέση

Θυμᾶμαι καί τό ἑπόμενο κι ἄς μήν τόχω ζήσει

Αὐτός εἶναι ὁ χρόνος μου

Ὀδοντωτός σπαραγμένος, ὄχι σπαρακτικός.

Τότε γιατί λέω μεμνημένοι τοίνυν κ.λ.π

Τότε γιατί θάλασσες πού δέν ἀντίκρυσα ποτέ

Μέ πνίγουν μέσα σ' ἀνήκουστους στροβίλους

Καί σ' ἀνεκλάλητες σπηλιές.

Γιατί ἀκούω τούς φίλους μου ζῶντες καί τεθνεῶτες

Νά χτυποῦν τά πλακόστρωτα στίς  μακρινές τίς γειτονιές

Φωνάζοντας ψηλά πρός τά μπεντένια "ἀνέστη".

Γιατί ξεκλειδώνουν οἱ πόρτες τά βράδυα σάν κλαγγές

Γιατί λέω μεμνημένοι τοίνυν κ.λ.π

 Ὁ χρόνος μου εἶναι τό προηγούμενο λεπτό καί τό ἑπόμενο

κι ἐγώ στή μέση ξέφτι τῆς γλώσσας μου

καί τῆς ποθεινῆς πατρίδας.

Γ. Σιδερής, ἀδημοσίευτο, 2020





Μήν ξεχάσεις κασίγνητε νά μοῦ τηλεφωνεῖς... Χριστός Ἀνέστη...















Πέμπτη, 25 Φεβρουαρίου 2021

Ὁ γυρισμός τοῦ Ἀσώτου...







... Μά ὅσο νἀρθῇ τό πλήρωμα τοῦ χρόνου

θά παραδέρνω ἀλήτης κάθε πόνου

καί θά πορεύομαι διαρκῶς στά ξένα

ὅλο πασχίζοντας νἀρθῶ σέ Σένα...


  Μελισάνθη







Δευτέρα, 22 Φεβρουαρίου 2021

Κόκκινος ἐγκλεισμός...




 

3. Τό πρόσωπό σου, Κύριε, ἀλλοῦ μή τό γυρίζεις·

κάθε φορά πού θλίβομαι γύρνα σ' ἐμέ τ' αὐτί σου·

ὅποτε σέ παρακαλῶ γρήγορα μ΄ ἀποκρίσου,

4. γιατί 'ναι οἱ μέρες μου καπνός καί φεύγουν καί μ’ ἀφήνουν,

τά κόκκαλα μου φρύγανα πού σέ φωτιά δέν σβήνουν.

5. Τό χορταράκι τό ξερό θυμίζει κι ἡ καρδιά μου,

γιατί νά τρώγω ἐξέχασα ψωμί στά βάσανά μου.

6. Ἀπό τούς θρήνους τούς πολλούς καί τσ' ἀναστεναγμούς μου

τά κόκκαλα μου ἐκόλλησαν στή σάρκα τοῦ κορμιοῦ μου.

7. Τοῦ πελεκάνου τσ' ἐρημιᾶς κατήντησα νά μοιάζω,

σάν κουκουβάγια πού θρηνεῖ σέ χάλασμα στενάζω.

8. Σάν τό πουλάκι ξαγρυπνῶ τ' ἀμοναχό στό δῶμα.

9. Ὁλημερίς μέ παίζουνε ὀχθροί μου καί μοῦ φτοῦνε,

σ' ἐμένα λέν' νά μοιάσουνε σ΄ ὅσους καταραστοῦνε.

10. Τή στάχτη εἶχα γιά ψωμί κι ἔτρωγα νά χορτάσω,

κι ἔσμιγα δάκρυ μέ νερό νά πιῶ νά ξεδιψάσω.

11. Στήν ὄργητά σου, τόν θυμό, ἐμένα βασανίζεις,

πρῶτα μέ βγάνεις στά ψηλά κι ὕστερα μέ γκρεμίζεις.

12. Σάν τή σκιά ‘ναι οἱ μέρες μου πού σβήνει μέ τή δύση,

βλαστοῦ ὁμοιάζω ἑφτάξερου πού δέν θά ξανανθίσει.

13. Ὅμως ἐσύ, ὁ Κύριος, αἰώνια θ' ἀφεντεύεις,

καί σέ θυμοῦνται στίς γενιές καί ζεῖς καί βασιλεύεις


Ψαλμός 101ος




Πέμπτη, 10 Σεπτεμβρίου 2020




 

Θυμᾶμαι τό προηγούμενο λεπτό

Μένω στή μέση

Θυμᾶμαι καί τό ἑπόμενο κι ἄς μήν τόχω ζήσει

Αὐτός εἶναι ὁ χρόνος μου

Ὀδοντωτός σπαραγμένος, ὄχι σπαρακτικός.

Τότε γιατί λέω μεμνημένοι τοίνυν κ.λ.π

Τότε γιατί θάλασσες πού δέν ἀντίκρυσα ποτέ

Μέ πνίγουν μέσα σ' ἀνήκουστους στροβίλους

Καί σ' ἀνεκλάλητες σπηλιές.

Γιατί ἀκούω τούς φίλους μου ζῶντες καί τεθνεῶτες

Νά χτυποῦν τά πλακόστρωτα στίς  μακρινές τίς γειτονιές

Φωνάζοντας ψηλά πρός τά μπεντένια "ἀνέστη".

Γιατί ξεκλειδώνουν οἱ πόρτες τά βράδυα σάν κλαγγές

Γιατί λέω μεμνημένοι τοίνυν κ.λ.π

 Ὁ χρόνος μου εἶναι τό προηγούμενο λεπτό καί τό ἑπόμενο

κι ἐγώ στή μέση ξέφτι τῆς γλώσσας μου

καί τῆς ποθεινῆς πατρίδας.


Γ. Σιδερῆς









Τρίτη, 25 Αυγούστου 2020

Ὁ κασίγνητος Γιώργης Σιδερῆς...



Γοῦβες 1996

 

 

Χείμμαρος ἡ ἀγάπη τοῦ κασίγνητου Γιώργη Σιδερῆ,

κατακλυσμός καί σέ πνίγει καί ποιός ν' ἀντισταθεῖ.

Κάθε μέρα μοῦ διαβάζει στίχους ἀπό τήν Καινή Διαθήκη, 

καί μοῦ ταιριάζει  τραγούδια καί ποιήματα

καί μοῦ τά λέει στό τηλέφωνο 

κι ἐγώ τά γράφω ὡς τ' ἀκούω  

γιατί θαρρῶ πώς εἶναι ἄδικο νά χαθοῦν.


Τῆς Παναγιᾶς μοῦ εἶπε· 


Κασίγνητε παλιέ,

Λίγο ΄ναι πολιέ

Αἱ θρίξ τῆς κεφαλῆς σου

Νάπτη ἐσύ τοῦ ναπτικοῦ

Δῶσε κι ἐμένα τοῦ παλιοῦ

Κοκά ἀπό τήν ἔπαυλήν σου

Κι ἕν πρόσθιον κι ἕν ὕπτιον

Γιά τή γλυκειά πατρίς σου

 

Ἀγαπητέ κασίγνητε

Θέ νάρθει ἐκείνη ἡ ὥρα

Δέν θά ΄ναι καλοκαίρι πιά

ἄδειο σακκί, ἄδειο ράσο

ἀγαπημένε μου ἀδερφέ

στά τζάμια μας τό χιόνι

θά λιώνει βασανιστικά

σά λασπωμένο γράσο.



Φωτοφραφίες τοῦ συντέκνου μου Μάριου








Τρίτη, 21 Ιουλίου 2020

Μοχός, ἑσπερινός Προφἠτου Ἡλιοῦ...



Προσθήκη λεζάντας











Διακόσιοι, νεαροί, μεγάλοι καί γέροι 
 γιορτάσανε τόν Προφήτη Ἠλία
καί ξημερώθηκαν στήν κορυφή του
τρώγοντας, πίνοντας 
καί τραγουδώντας ἕως πρωίας
μέ λύρες καί λαοῦτα.
Κι ἔβλεπα τούς νεαρούς τό πρωί 
ξενύχτηδες κι ἀνάβανε κεράκι 
στόν ἅγιο σεμνά, 
θαρρεῖς κι ἤτανε μεγάλοι.
Τό πρωί μαζέψανε τά σκουπίδια 
κι ἀφήκανε τόν τόπο καθαρό
καί δώκανε ραντεβοῦ τοῦ χρόνου
νά ξαναγιορτάσουνε τόν τρομερό ἅγιο.
Δόξα σοι ὁ Θεός.






Κυριακή, 12 Ιουλίου 2020

Κυριακή 12 Ἰουλίου, ἁγἰου Παϊσίου τοῦ ἁγιορείτου.







Μᾶς ἔλεγε σήμερα τό πρωί στίς Ἀπεζανές ὁ Γαβριήλ· 
Ἤτανε στή Σταυρονικήτα νεαρός μοναχός 
κι εἶχε πάει νά δεῖ τόν π. Παΐσιο τότες, 
στό κελί τοῦ Τιμίου Σταυροῦ. 
Ὁ Ἅγιος ἀγαποῦσε τόν Γαβριήλ. 
Καί τόν βρῆκε ταραγμένο καί τοῦ μιλοῦσε ἀπότομα δίχως αἰτία. 
Ἄλλη φορά δέν τόν εἶχει ξαναδεῖ ἔτσι. 
Καί παραμιλοῦσε κι ἔλεγε· 
ποιός εἶμαι ἐγώ πού θά κάμω τούς ἀπατεῶνες ἀνθρώπους.

Σημ. Μέρες γύρευα τήν ἀπάντηση καί τήν ἔστειλε ὁ ἅγιος κι ἡσύχασα. 
Δόξα σοι ὁ Θεός








Σάββατο, 11 Ιουλίου 2020

Λάκκος Ἡρακλείου...






Νά πέσει φῶς ραφαηλιτικό στά μαλλάκια σου
Καί νά μή γνωρίζω ἄν εἶσαι γιός μου
Κόρη ἤ φάσμα τοῦ ὕπνου μαγικό.

Περιρρέουσα ὀμορφιά ὁμίλησέ μου
Κι ἄς πάει στά κομμάτια τό σῶμα.

Γ. Σιδερῆς, Τό Χαμαί, ἐκδ. Καστανιώτης











Σάββατο, 18 Απριλίου 2020

Χριστός Ἀνέστη...






Ἱερός ναός Ἀναλήψεως Μοχοῦ



 

Καθαρότατον ἥλιο ἐπρομηνοῦσετῆς αὐγῆ τό δροσάτο ὕστερο ἀστέρι,σύγνεφο, καταχνιά, δέν ἀπερνούσετ’ οὐρανού σέ κανένα ἀπό τά μέρη· καί ἀποκεῖ κινημένο ἀργοφυσοῦσετόσο γλυκό στό πρόσωπο τ’ ἀέρι,πού λές καί λέει μές στῆς καρδιᾶς τά φύλλα:γλυκιά ἡ ζωή καί ὁ θάνατος μαυρίλα.
Χριστός ἀνέστη! Νέοι, γέροι καί κόρες,ὅλοι, μικροί μεγάλοι, ἑτοιμαστεῖτε·
                                                                    Δ. Σολωμός





Παρασκευή, 10 Απριλίου 2020

Ψαλμός 83ος... Τήν κοινήν ἀνάστασιν...






Ψ Α Λ Μ Ο Σ  83ος

2 Ὡς ἀγαπητά τὰ σκηνώματά σου, 
Κύριε τῶν δυνάμεων. 
3 ἐπιποθεῖ καὶ ἐκλείπει ἡ ψυχή μου 
εἰς τὰς αὐλὰς τοῦ Κυρίου, 
ἡ καρδία μου καὶ ἡ σάρξ μου 
ἠγαλλιάσαντο ἐπὶ Θεὸν ζῶντα. 
4 καὶ γὰρ στρουθίον εὗρεν ἑαυτῷ οἰκίαν 
καὶ τρυγὼν νοσσιὰν ἑαυτῇ, 
οὗ θήσει τὰ νοσσία ἑαυτῆς, τὰ θυσιαστήριά σου, 
Κύριε τῶν δυνάμεων, ὁ Βασιλεύς μου καὶ ὁ Θεός μου.
5 μακάριοι οἱ κατοικοῦντες ἐν τῷ οἴκῳ σου, 
εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων αἰνέσουσί σε.


Μεταγραφή


Κύριε τῶν δυνάμεων πόσο ποθῶ νά ΄ρθοῦμε
στόν ξακουστό σου τόν ναό πού ἐτόσο ἀγαποῦμε.
3. Ριγοῦν τά φυλλοκάρδια μου καί λαχταρῶ καί λιώνω
τσ΄  αὐλές του, τοῦ Κυρίου μας, νά δῶ νά καμαρώνω,
ἐκεῖ ἡ καρδιά κι ἡ σάρκα μου, τά πάντα, ἀναγαλλιοῦνε,
γιατί τόν ζώντα τόν Θεό ἐκεῖ τόν κοινωνοῦνε.
4. Κάθε πουλάκι στόν ναό τ' ἀρέσει νά φωλιάζει,
καί ἡ τρυγόνα της τ΄ αὐγά ἐκεῖ τά ξεπουλιάζει,
καί τά πουλιά της στόν ναό, στ' ἅγια σου τ' ἀποθέτει,
Κύριε τῶν δυνάμεων, Θεέ καί βασιλιά μου.
5. Ὅσοι κοντά σου κατοικοῦν ἐκεῖνοι εὐτυχοῦνε,
γιατί σ' ὑμνοῦν αἰώνια καί σέ δοξολογοῦνε.



Σημ. Ὁ Ψαλμός οὗτοςλέγεται ἐκ προσώπου τῶν ἐν Βαβυλῶνι σκλαβωμένων Ἑβραίων, διό καί ὡς μακράν ὄντες ἀπό τόν ἐν Ἰεροσολύμοις ναόν ἐπιποθοῦσιν αὐτόν καί μακαρίζουσιν ἐκείνους ὁπού κατοικοῦν σ' αὐτόν. Διπλῆ γάρ ἡ τοῦ Ψαλμοῦ προφητεία, προσαγορεύει γάρ οὐ μόνον τήν τῶν Ἰουδαίων ἀνάκλησιν, ἀλλά καί τῆς οἰκουμένης ἁπάσης τήν σωτηρίαν ... 

Θεοδώρητος













Κυριακή, 5 Απριλίου 2020

Ὁσίας Μαρίας τῆς Αἰγυπτίας. Περί μετανοίας...




Σελίδες ἡμερολογίου...




...Δέν μπορῶ νά ἀφήσω ἀδιευκρίνιστο τό πιό σημαντικό. Αὐτό ἔχει σχέση μέ τήν ψυχική μου γαλήνη. Εἶναι σκληρό γιά ἕναν πού ἀγαπάει τό δίκαιο, τόν ἄνθρωπο, τή ζωή, νά φτάνει στό σημεῖο νά τήν ἀφαιρεῖ. Καί ἀκόμα πιό σκληρό γιά αὐτόν πού τή χάνει, ἀλλά δέν εἶναι μόνο ἡ ἀντινομία. Τό ὅτι ἀνέλαβα τήν εὐθύνη δέν συνεπάγεται αὐτόματα τό ἀμετανόητο πού μοῦ προσάπτουν. Μπορῶ τώρα πού τέλειωσε ἡ δίκη νά πῶ ὅτι πονάω καί θλίβομαι γιά κάθε φόνο, γιά κάθε δάκρυ, γιά κάθε κραυγή, γιά κάθε ἀναστεναγμό πού ἔχω προκαλέσει. Ὅμως οὐδείς ἀναμάρτητος εἰ μή ὁ Χριστός, στοῦ ὁποίου τό ἔλεος ἐλπίζω. Ἡ δημόσια διαπόμπευση, ὁ διασυρμός πού ἔγινε ἀπαιτεῖ καί δημόσια ὁμολογία μετάνοιας, ὅπως αὐτή ὁρίζεται ἀπό τό ἱερό Εὐαγγέλιο καί τό παράδειγμα τοῦ ἑσταυρωμένου ληστή. Ἁμάρτησα στόν οὐρανό, τή γῆ καί στόν κόσμο καί ἡ ἀπέραντη ἀγάπη τοῦ Θεοῦ δέν σταμάτησε νά μέ σκεπάζει. Ἐκεῖ ἀποθέτω  ὅλες μου τίς ἐλπίδες...




Δήλωση τοῦ Σάββα Ξηροῦ πού  ἔστειλε καί δημοσιεύτηκε στίς ἐφημερίδες,
18 Δεκεμβρίου 2003, τελειώνοντας ἡ δίκη τῆς 17ης ΝΟΕΜΒΡΗ.














Δευτέρα, 30 Μαρτίου 2020

Ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κλίμακος...





σελίδες ἡμερολογίου


Ἡράκλειτος

Ποῦ ἡ ζωή καί ποῦ ἡ ἀπουσία;
Ποῦ ἡ φυλακή καί πού ὁ ἔγκλειστος;
Ποῦ ὁ θύτης ποῦ τό θῦμα;

Γιέ τοῦ νεροῦ καί τῆς φωτιᾶς
πού σ' ὁδηγεῖ ὁ κεραυνός,
πᾶρε τή λύρα καί πυρπόλησέ μας
ἐμᾶς πού πιθηκίζουμε τόν ἄνθρωπο.
Δεῖξε κι ὀνόμασε ξανά τά πράγματα.
Γιατί μόνον ἐσύ μπορεῖς
νά διώξεις τήν ὀλέθρια στάχτη
πού συσσωρεύτηκε στά μάτια μας,
ἐσύ ὁ  αἰνιγματικός
ὁ πάναγνος καί λυπημένος
πού τίς φτεροῦγες σου τίς πλήγωσαν 
ἀνίδεοι καί παιδιά,
Κύριε τῆς θλίψης καί τῆς λύτρωσης,
βοήθα κι ἐμᾶς τούς βυθισμένους 
τούς ξεκομμένους ἀπό τά μεγάλα σχέδια,
ἐμᾶς πού ἀπ' ἔξω τό νερό μᾶς πνίγει
ἐνῶ τά σπλάχνα μας τά κατακαίει
θανάσιμη φωτιἀ.


Τάσος Φάλκος Ἀρβανιτάκης 
Ἡράκλειτος, ἅπαντα
















Τρίτη, 24 Μαρτίου 2020

Ἡ σημαία μας, 25η Μαρτίου 2020..






Παραπεταμένη τήν βρῆκα, 
ἀραχνιασμένη
μέ σπασμένο τό κοντάρι 
δίχως σταυρό.
Τήν ἄγγιξα μέ δέος
θαρρεῖς κι ἤτανε σέ σεντούκι
χίλιους χρόνους διπλωμένη
κι ἔλεγαν τά σώψυχα μου·
ὡς σμύρνα καί σταχτή καί κασσία
ἀπό τῶν ἱματίων σου,
ἀπό βαρέων ἐλεφαντίνων,
έξ ὧν εὔφρανάς με.
Βρῆκα σταυρό, τήν ἔπλυνα,
μεραμέτησα τὀ κοντάρι,
μιά παλιά μοδίστρα ἔκλεισε τίς τρῦπες.
Θαρρεῖς πώς ἀναστήθηκε.
Λές νά γίνει τό θαῦμα Χριστέ μου;



Σημ. Στό σπίτι τοῦ πεθεροῦ μου Γεωργίου Ζερβάκη κυμάτιζε ἡ σημαία. 
Πολέμησε κι αὐτός γιά τήν πατρίδα, 
γιατρός στήν πρώτη γραμμή,
καί τόνε ἔσωσε ἡ Παναγία.
Αἱωνία του ἡ μνήμη.











Ὥρα καλή,,, πολλά τά ἔτη...







Τό στόμα μου ἐξαγγελεῖ τήν δικαιοσύνην σου, 
ὅλην τήν ἡμέραν τήν σωτηρίαν σου
ὅτι οὐκ ἔγνων γραμματείας.
Ψαλμ. 69,15

Πώς εἶσαι δίκαιος θά πῶ χαρά γιά νά σκορπίσω, 
πώς μέ γλιτώνεις ὁλημερίς καί ζῶ, θά ΄μολοήσω, 
ὅμως γραφή δέν ἔμαθα γραμμένο νά τ' ἀφήσω.


Τό ΄πα καί στό ξαναλέω μή μοῦ γράφεις γράμματα
γιατί γράμματα δέν ξέρω καί μέ πιάνουν κλάματα.
Δημοτικό







Σάββατο, 21 Μαρτίου 2020

Τὴν Προσκύνησιν ἑορτάζομεν τοῦ τιμίου καὶ ζωοποιοῦ Σταυροῦ.






Τρεῖς σταυροὺς ἐπήξατο ἐν Γολγοθᾶ ὁ Πιλᾶτος, δύο τοῖς λῃστεύσασι, καὶ ἕνα τοῦ Ζωοδότου, ὃν εἶδεν ὁ ᾍδης, καὶ εἶπε τοῖς κάτω· Ὦ λειτουργοί μου καὶ δυνάμεις μου τίς ὁ ἐμπήξας ἧλον τῇ καρδίᾳ μου; ξυλίνῃ με λόγχῃ ἐκέντησεν ἄφνω καὶ διαρρήσομαι, τὰ ἔνδον μου πονῶ, τὴν κοιλίαν μου ἀλγῶ, τὰ αἰσθητήριά μου, μαιμάσσει τὸ πνεῦμά μου, καὶ ἀναγκάζομαι ἐξερεύξασθαι τὸν Ἀδὰμ καὶ τοὺς ἐξ Ἀδάμ, ξύλῳ δοθέντας μοι· ξύλον γὰρ τούτους εἰσάγει πάλιν εἰς τὸν Παράδεισον.


Ὁ οἶκος, Ὄρθρος Σταυροπροσκυνήσεως








Σάββατο, 14 Μαρτίου 2020

Καλό ὑπόλοιπο ἀδερφοί...








 Σαρακοστή.
Ἄς νηστέψω. 
Ἄς νηστέψουμε τ' ἀπόδειπνα,
τούς κατανυχτικούς ἑσπερινούς.
Ἀς νηστέψω Τετάρτες καί Παρασκευές. 
Ἄς νηστέψουμε τίς Κυριακές, 
Ἄς νηστέψω τόν Κύριό μου.
Ἄς στερηθῶ τήν ἴδια μου τή ζωή,
Ἄς θυσιάσω ἐπιτέλους τόν πόθο μου.
Ἄς μείνω θεονήστικος
Ἄς θυσιαστοῦμε γιά τόν συνάνθρωπό μας.
Τοῦ Χριστοῦ νηστεύω.
Σαρακοστή εἶναι.








Κυριακή, 1 Μαρτίου 2020

Καλό μήνα...








Γιώργη μου φίλε ποθητέ,

μέ βιάση μπῆκε  ἡ ἄνοιξη

πώς νά σοῦ πέψω ἕνα κλαρί; 

Τέρμα

καί τά δυό πόδια στή βάρκα

μᾶς περιμένει ἀπολύτως

ἀπερίγραπτη ἡ ἄνοιξη 

Ἄς ἀνοιχτοῦμε.

  εἶπες...